SOWA OPAC : Biblioteka Publiczna Gminy Grodzisk Mazowiecki Katalog zbiorów

Film

DVD

W koszyku

oceń

W głowie się nie mieści / reżyseria Pete Docter ; scenariusz Pete Docter, Meg LeFauve, Josh Cooley. - Warszawa : Galapagos, copyright 2017. - 1 dysk optyczny (DVD) (91 min) : dźwiekowy, kolorowy ; 12 cm.

Autor

Docter Pete (1968- ). Reżyseria LeFauve Meg. Scenariusz Cooley Josh. Scenariusz Giacchino Michael (1967- ). Kompozytor Socha Małgorzata (1980- ). Wykonanie Preis Kinga (1971- ). Wykonanie Ostaszewska Maja (1972- ). Wykonanie

Forma i typ

Filmy i seriale

Odbiorca

Dzieci 0-5 lat 6-8 lat

Przynależność kulturowa

Film amerykański

Temat

Uczucia

Gatunek

Film animowany Film przygodowy Komedia filmowa

W Centrum dowodzenia, znajdującym się w głowie 11-letniej Riley, praca wre w najlepsze. Dziewczynką kieruje 5 pracujących w pocie czoła emocji pod dowództwem optymistycznej Radości, która robi wszystko, by Riley pozostała szczęśliwa. Nie jest to jednak łatwe, kiedy współpracownikami w tym emocjonalnym fachu są Strach, Gniew, Odraza i Smutek.

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Multimedia BG

Egzemplarze są obecnie niedostępne: sygn. Animowany

Strefa uwag:

Tytuł oryginału: Inside out

Uwaga ogólna

Oryginalny film wyprodukowano w 2015 r.

Opis z etykiety płyty i opakowania.

Płyta zawiera dodatek: Film krótkometrażowy: "Lawa".

Tytuł oryginału: "Inside out".

Płyta stanowi dodatek do miesięcznika "Twój Styl".

Uwaga dotycząca osób związanych z dziełem

Muzyka Michael Giacchino.

Uwaga dotycząca uczestników/wykonawców

Obsada w polskim dubbingu: Małgorzata Socha, Kinga Preis, Maja Ostaszewska [i inni].

Uwaga dotycząca wymagań systemowych

DVD-Video.

Obraz: kolor 16:9, dźwięk: Dolby Digital 5.1.

Uwaga dotycząca języka

Oryginalna ścieżka dźwiękowa w języku angielskim, polskim (dubbing), lektor węgierski. Napisy w języku polskim, węgierskim, angielskim. Audiodeskrypcja w języku angielskim.

Recenzje:

Gdy głowę rozsadzają emocje...
Radość pojawia się w głowie nowonarodzonej dziewczynki, Riley. Obserwuje świat jej oczami i sprawia, że dziecko jest szczęśliwe. Jednak już chwilę później obok niej w Centrali pojawia się Smutek. Kolejno, gdy Riley dorasta, w jej głowie budzą się nowe uczucia – Strach, Odraza i Gniew. Gdy rodzina przeprowadza się do San Francisco wszystko się zmienia. Dziewczynka czuje się zagubiona. Nie pomaga nawet interwencja Radochy. (...) Gdy Smutna majstruje przy fundamentach wspomnień następuje katastrofa – Radość i Smutek znikają z Centrali i przenoszą się do pamięci długotrwałej. Bez szefowej kontrolę przejmują pozostałe emocje, które sprawiają, że fundamenty życia Riley zaczynają się burzyć, a dziewczynka przestaje być sobą...
W głowie się nie mieści to animacja z 2015 roku. Swoją premierę w Polsce miała 1 lipca.
Film opowiada o tym, co dzieje się w głowie nastolatki. Rządzą nią emocje – Radość, Smutek, Strach, Odraza i Gniew. Jednak nie tylko nią – w trakcie oglądania dowiadujemy się, że są to podstawowe emocje, które goszczą w głowach każdego człowieka. Ich zadanie jest proste – pomagają Riley przetrwać. Służy im do tego panel z guzikami, dźwigniami i klawiszami, którym wywołują odpowiednie reakcje. Każda z nich jest zapisywana w postaci szklanej kuli o odpowiedniej barwie. To wspomnienia, które pod koniec dnia magazynuje się w pamięci długotrwałej.
Z filmu dowiemy się, że w głowie mieści się wiele rzeczy. To istna fabryka, przedsiębiorstwo tak rozległe i dobrze funkcjonujące, że trudno w to uwierzyć. Pomysł na stworzenie tej historii jest genialny.
W tej bajcie bardzo dużo się dzieje. Radość i Smutek wędrują po pamięci długotrwałej i szukają drogi powrotnej do Centrali. Mają masę przygód, które są zabawne, smutne i pouczające. Okazuje się, że Smutek, która do tej pory denerwowała Radość i widzów, może być całkiem przydatna i miła.
W animacji jest jedna piosenka, którą Riley śpiewała ze swoim zmyślonym przyjacielem, Bing Bongiem. Jest ważna, chociaż słowa nie są zbyt wybitne. To po prostu utwór, który wymyśliła mała dziewczynka i nuciła go, bawiąc się z wymyśloną przez siebie istotą.
Kolory w bajce są niesamowite – soczyste, żywe, jasne. Pokazują, że rządzi tu Radość. Przyjemnie się to ogląda, napawają optymizmem. Świetnym posunięciem było również wrzucenie bohaterów do maszynki, która rozkłada ich na części. Przypomina to trochę drogę studia Disney w projektowaniu bajek – od prostych animacji, do skomplikowanych trójwymiarowych filmów.
W polskiej wersji językowej pojawiło się kilku znanych aktorów. Głosu Radości udzieliła Małgorzata Socha, Smutnej – Kinga Preis. Cezary Pazura mówi za Strach, a Odrazę gra Maja Ostaszewska. Poza tym mamy jeszcze Szymona Kuśmidera jako Gniew, Michała Pielę jako Bing Bonga oraz Alicję Kozieję w roli Riley.
Morał z bajki jest dość niespodziewany. Czasem trzeba dać Smutkowi dość do głosu, by potem móc poczuć się lepiej, odrodzić się na nowo. To zaskakujące, ale Smutek może w końcu przynieść Radość.
Muszę przyznać, że momentami bajka mi się dłużyła. Była dość przewidywalna w niektórych momentach i schematyczna. Pomysł na animację bardzo mi się podoba, ale można by ją nieco skrócić. Z zaskoczeniem odkryłam, że trwa ona jedynie 94 minuty. Miałam wrażenie, że jest to co najmniej 120.
Ogólnie jednak polecam na niedzielne popołudnie z rodziną. Ogląda się przyjemnie, nie brakuje momentów wzruszających, smutnych, ale też śmiesznych. Dobre kino familijne.